Centrum Informacji Turystycznej
ul. Traugutta 3
26-600 Radom
tel.: 048 360 06 10

info@cit.radom.pl
www.informacjaturystyczna.radom.pl
Kościoły i klasztory
Kościół pw. św. Wacława
Wybudowany w 1276 r. z fundacji Bolesława Wstydliwego w stylu gotyckim w miejsce drewnianego. Stanowi najstarszy murowany zabytek Ziemi Radomskiej. W XIX w. Rosjanie zamienili obiekt na więzienie dla osób wywożonych później w głąb Rosji. W późniejszym okresie obiekt pełnił funkcję szpitala. Dzięki staraniom biskupa sandomierskiego Piotra Gołębiowskiego w 1978 r. budynek ponownie przekazano Kościołowi. Autorem projektu przywrócenia świątyni dawnego wyglądu był prof. dr hab. Wiktor Zin. 
Kościół św. Wacława
 
 
Kościół farny pw. św. Jana Chrzciciela
Gotycki, wybudowany w 1360 r. przez Kazimierza Wielkiego. W świątyni modliło się wielu panujących, w tym św. Kazimierz i św. Jadwiga. Wieża fary góruje nad Miastem Kazimierzowskim i jest widoczna z wielu dzielnic miasta. Grany był z niej hejnał miejski. W latach 1630-33 do fary dobudowano późnorenesansową kaplicę Kochanowskich wzorowaną na wawelskiej Kaplicy Zygmuntowskiej. Świątynia została przebudowana na początku XX w. przez Józefa Dziekońskiego. Z prezbiterium do zakrystii prowadzi gotycko-renesansowy portal z pierwszej połowy XVI w. Polichromia w prezbiterium jest współczesna i nawiązuje do polichromii wczesnogotyckich.
Radomska fara
 
 
Kościół ewangelicko-augsburski
Pierwotnie świątynia rzymskokatolicka wzniesiona w latach 1784-85 jako rzymskokatolicki kościół należący do benedyktynów sieciechowskich. Do budowy świątyni wykorzystano jedną z baszt w murach miejskich. Do parafii ewangelickiej kościół należy od 1827 r., po tym jak do Radomia przybyło wielu przemysłowców, przede wszystkim z Niemiec i Austrii. Organy w kościele pochodzą z 1877 r. i są najstarszymi zachowanymi do naszych czasów organami w mieście.
Kościół ewangelicko-augsburski
 
 
Kościół Św. Trójcy i dawny klasztor benedyktynek
Wzniesiony na przełomie XVII i XVIII w. w stylu barokowym według projektu Tylmana z Gameren. Murowany zespół klasztorny wzniesiono z fundacji Barbary Tarłówny w miejsce wcześniejszych, drewnianych zabudowań. W latach 1837-87 kościół zamieniono na cerkiew. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Św. Trójcy z I połowy XVIII w. Obecnie kościół należy do księży jezuitów. Po pierwszej wojnie światowej kościół ponownie stał się świątynią katolicką. Dawny klasztor benedyktynek zamieniono w XIX w. na więzienie. Obecnie jest siedzibą biskupa ordynariusza radomskiego Zygmunta Zimowskiego oraz kurii biskupiej. 
Kościół Św. Trójcy
 
 
Kościół i klasztor oo. Bernardynów
Wzniesione poza murami miejskimi na przełomie XV i XVI w. w miejsce drewnianych. Fundatorem zabudowań był podczaszy koronny i starosta radomski Dominik z Kazanowa. W kościele i klasztorze bywało wielu słynnych Polaków, w tym: królowie, a także Kazimierz Pułaski, Tadeusz Kościuszko, książę Józef Poniatowski, Julian Ursyn Niemcewicz. W okresie poprzedzającym powstanie styczniowe klasztor był głównym ośrodkiem działalności narodowo-wyzwoleńczej w Radomiu. Za działalność patriotyczną bernardyni zostali ukarani przez władze carskie kasatą klasztoru. Zakonnicy powrócili do miasta dopiero w 1936 r. W latach 1911-12 miała miejsce rozbudowa kościoła według projektu Stefana Szyllera. Zespół kościelno-klasztorny bernardynów w Radomiu należy do najlepiej zachowanych średniowiecznych zespołów bernardyńskich w Polsce.
W kościele znajduje się wiele epitafiów z różnych epok. Do najcenniejszych należy wczesnobarokowe epitafium szlachcica Wszebora Tymińskiego herbu Nałęcz. W ołtarzu głównym gotycka grupa Pasji (Chrystus Ukrzyżowany, Matka Boska Bolesna i św. Jan Ewangelista) z warsztatu Wita Stwosza. Po bokach nawy znajdują się rokokowe ołtarze z XVIII w.
Najstarsza z kaplic, Kaplica Matki Boskiej, powstała przed 1480 r. Znajdują się tu drewniane stalle z początku XVI w. oraz obraz Niepokalanego Poczęcia.
W kaplicy św. Anny z końca XVI w. spoczywają prochy płk Dionizego Czachowskiego. Rokrocznie w okresie świąt Bożego Narodzenia wystawiana jest tu ruchoma szopka, uważana za najpiękniejszą w mieście.
Od strony południowej do klasztoru przylega budynek gospodarczy. Mieściła się tu gotycka, dawna kuchnia klasztorna oraz warzelnia wosku.
Kościół bernardynów
- widok od strony ul. Żeromskiego
 
  
Kościół garnizonowy pw. św. Stanisława
Wzniesiony w latach 1896-1902 jako cerkiew. W 1918 r. kościół przejęło wojsko polskie. Po przebudowie od 1930 r. pełni funkcje kościoła garnizonowego. Do wejścia prowadzi czterokolumnowy portyk. Świątynię wieńczy wysoka kopuła. Do ciekawszych elementów wyposażenia należy XVIII-wieczny krucyfiks, Pieta dłuta radomskiego rzeźbiarza Bolesława Zwolińskiego oraz ambona w kształcie łodzi. W podziemiach kościoła mieści się kaplica św. Maksymiliana Kolbe.
Kościół garnizonowy
 
 
Katedra Opieki Najświętszej Marii Panny
Wzniesiona została w latach 1894-1911 według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego w stylu neogotyckim. Kościół został wzniesiony na wzór katedry św. Floriana na warszawskiej Pradze, zaś same wieże wzorowane są na wyższej wieży kościoła mariackiego w Krakowie. Obie mają 72 m wysokości. Katedra jest największym obiektem sakralnym na terenie miasta. Od 1981 r. świątynia pełniła funkcję konkatedry sandomiersko-radomskiej, a od 1992 r. jest katedrą radomską.
W ołtarzu głównym znajduje się rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem wykonana z marmuru kararyjskiego w Rzymie. W lewym przedsionku znajduje się grób zmarłego tragicznie w 2001 r. biskupa Jana Chrapka.
18 czerwca 1972 r. podczas uroczystości peregrynacji w katedrze z udziałem prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego i kardynała Karola Wojtyły na trasę pielgrzymowania po kraju powróciła kopia obrazu Jasnogórskiego, uwięziona wcześniej przez komunistyczne władze na Jasnej Górze.
Katedra Opieki NMP
 
 
Kościół św. Rodziny
Wzniesiono na początku XX w. w stylu neogotyckim według projektu Stefana Lamparskiego jako kaplicę Towarzystwa Dobroczynności w Radomiu. Do stowarzyszenia należał do 1934 r. Później został nabyty przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego a’Paulo. Przed II wojną światową kapelanem był tutaj ks. Stefan Grelewski, dzisiaj błogosławiony. W 1965 r. kaplicę mianowano kościołem filialnym parafii pw. Opieki NMP w Radomiu i rozbudowano w latach 1968-70. Parafia św. Rodziny powstała w 1974 r. mimo braku zgody ze strony ówczesnych władz.
Kościół św. Rodziny
 
CIT Radom | Miasto | Region | Kultura | Sport i Rekreacja | Niezbędnik turysty | Copyright MOSiR Radom